Historiek

Bron: historische schets, gepubliceerd in het tijdschrift van de Heemkundige Kring "De Faluintjes" - 2005 - jaargang 18 Nr.1 - ter gelegenheid van de tentoonstelling over de harmoniëen en fanfares in de Faluintjes. Deze tentoonstelling werd opgezet naar aanleiding van de viering van het 222-jarig bestaan van de harmonie. Onze oprechte dank aan de Heemkundige Kring en in het bijzonder de auteur: Fons Dierickx.

 

  •  ONTSTAAN EN MOEILIJK BEGIN 

De harmonie van Herdersem is haar oorsprong verschuldigd aan het aloude “Gilde van Sint-Antonius Abt”, opgericht te Herdersem in 1663 onder Lodewijk de Valdez, op dat ogenblik baron van Herdersem. Deze vereniging is ondertussen (1864) geëvolueerd tot “confrérie” en is op heden nog steeds actief. Zij telt momenteel nagenoeg 1.200 leden in hoofdzaak binnen de parochie van Herdersem.

Deze gilde, met kapel en altaar aan haar patroonheilige toegewijd binnen de Herdersemse parochiekerk, had een dubbel doel: naast de geestelijke voordelen, met name het afsmeken van de bescherming van de H.Antonius, vormden de jonge gildebroeders tevens een soort van goedgeoefende en goedbewapende burgerwacht om de parochie tegen dieven en baanstropers te beschermen en zodoende de orde en de rust in Herdersem te handhaven. Zij hadden aldus hun officieren, hun vaandrig, hun standaarddrager, een paar bazuinblazers en een trommelaar. Mettertijd werden hieraan nog een aantal andere instrumenten toegevoegd. In die periode was er in de kerk nog geen orgel aanwezig. Te Herdersem werd het orgel in de oude kerk pas in 1777-1778 geïnstalleerd.

 

Vermoedelijk begeleidden de spelende gildebroeders voordien dan ook de kerkzang op alle belangrijke feestdagen. Het aantal muzikanten nam jaar na jaar toe en in 1783 was hun aantal groot genoeg om een echte “harmonie” te vormen, met alle mogelijke muziekinstrumenten uit die tijd. Het was dankzij de milde steun van baron Karel Ignatius de la Tour Taxis, baron van Herdersem van 1742 tot aan zijn dood in 1789, dat in 1783 de muziekmaatschappij te Herdersem werd opgericht, zoals vele fanfares en harmonieën in het vierde kwart van de 18de eeuw in onze gewesten ontstonden.  

 

Ze kreeg de naam waaronder ze vandaag nog bekend staat: “Concordia et Docilitas”, wat zoveel betekent als “Eendracht en Volgzaamheid”. Initiatiefnemers voor dit grootse project in deze kleine landelijke gemeente – Herdersem telde toen amper 750 inwoners- waren: Philippus Ignatius Van Essche, eerste voorzitter, Johannes-Baptista Dierickx, eerste bestuurder, Seraphinus Roggeman, Benedictus De Coninck en Constantinus Goossens, bestursleden. Baron de la Tour Taxis werd uiteraard eerste erevoorzitter van de nieuwe vereniging.

 

Van bij de eerste jaren van haar bestaan was de maatschappij zeer dicht betrokken bij het politieke gebeuren hier in de streek. In 1780 was keizerin Maria-Theresia, landvoogdes der Nederlanden onder het Oostenrijks bewind en wegens haar wijs beleid “de moeder des vaderlands” genoemd, overleden. Zij werd opgevolgd door haar zoon Jozef II, spottend de “keizer-koster” genoemd. Hij meende het goed met ons volk en bevorderde in de mate van het mogelijke handel en nijverheid.

   

Hij vaardigde echter ook een aantal nieuwe wetten uit die het volk in zijn gevoelens kwetste. Zo bemoeide hij zich met de liturgie, met de processies, met de vorming van de priesters. De beschouwende kloosterorden werden opgeheven en onteigend en een aantal eeuwenoude volksgebruiken moesten eraan geloven. Zo moesten bijvoorbeeld alle kermissen over het hele land op één en dezelfde dag gevierd worden. Onze voorouders waren over dit alles zo verbolgen dat zij in opstand kwamen tegen Oostenrijk. De opstand staat in de geschiedenis bekend als de Brabantse Omwenteling. Het vaandel voor vrijheid van kerk en vaderland werd ontplooid en de wapens tot verdediging ervan werden ter hand genomen. De vrijheidsstrijders noemden zichzelf “patriotten”, de tegenstrevers werden spottend ”vijgen” genoemd. De pas gestichte muziekmaatschappij van Herdersem was één der eerste om aan de oproep van de patriotten te beantwoorden.

  

In de nabijgelegen abdij van Affligem ontving zij in 1787 haar eerste vaandel en vertrok ermee naar Gent, samen met een groep patriotten uit de streek van Aalst. Te Gent hoorden en zagen onze muzikanten de misbruiken en buitensporigheden waaraan het volk zich overgaf en dit vervulde hen zo met afschuw en misprijzen dat zij hals over kop uit Gent naar het vreedzame Herdersem terugkeerden. Gedurende de daaropvolgende jaren was de Herdersemse Muziekmaatschappij de enige in de omtrek en genoot ze omwille van haar zeer verdienstelijke uitvoeringen een welverdiende faam tot ver in de omtrek. Tijdens de Franse overheersing eind 18de-begin 19de eeuw daalde het aantal muzikanten zo erg dat de vereniging dreigde te verdwijnen. Het grootste deel van de mannelijke spelers was immers in verplichte dienst vertrokken naar het leger. Zo gebeurde het dat er in een bepaald jaar tijdens de grote processie slechts zes of zeven muzikanten waren en dan nog allemaal oudere mannelijke spelers. Alle anderen waren vertrokken naar het leger en aangezien de meesten onder hen niet zijn teruggekeerd, duurde het jaren alvorens de leeggevallen plaatsen terug waren opgevuld. Toch heeft de harmonie stand gehouden en na zowat twintig jaar was ze terug voltallig. Bijna ieder huis telde op zijn minst één muzikant, de vader was de leermeester van de zoon en stond zijn muziekinstrument pas aan zijn zoon af als deze ruimschoots in staat was hem te vervangen.

Deze werkwijze is trouwens vele decennia lang de grote reden geweest van het blijvende succes van onze bloeiende muziekmaatschappij. Ondertussen leefden de inwoners uit onze gewesten alweer in de verdrukking. Dit maal onder het Hollands Bewind.

 

Na een reeks van ongelukkige bestuursmaatregelen vanwege de Hollanders, kwamen de revolutionairen uit onze Zuidelijke Nederlanden in opstand tegen de bezetter. Op 25 augustus 1830 speelde de Muntschouwburg te Brussel “De Stomme van Portici”.

 Na de voorstelling sloegen de opstandelingen aan het muiten en in de daaropvolgende maand september werden Willem I en zijn Hollandse legers definitief verslagen. Een voorlopig bestuur werd gevormd en op 21 juli 1831 deed Leopold I zijn blijde intrede als eerste koning der Belgen. De Herdersemse harmonie was alweer als één der eerste maatschappijen aanwezig bij deze blijde intrede te Brussel en nadien ook te Aalst.

 

Vanaf het volgende jaar werden jaarlijks te Brussel en nadien ook op het lokale vlak, de septemberdagen van 1830 herdacht door het inrichten van een groots muziekfestival, een gebeuren waaraan “Concordia et Docilitas” in de beginjaren jaarlijks deelnam. Een aantal kostbare herinneringsmedailles die nog zijn bewaard herinneren aan deze optredens van de Herdersemse harmonie.

  • VAN HET ENE FESTIVAL NAAR HET ANDERE.......

Daar het nu politiek wat rustiger was geworden in ons land en een periode van oorlogen en geweld was afgesloten, begonnen landbouw, kunst, nijverheid, wetenschap en letteren meer en meer te bloeien. Ook het verenigingsleven bloeide en stilaan had elk dorp in Vlaanderen zijn eigen muziekmaatschappij of fanfare. In de ons omringende dorpen ontstonden soortgelijke muziekverenigingen: de Koninklijke Harmonie Sint-Cecelia te Moorsel (1786), de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia te Meldert (1803), de Harmonie Sint-Cecilia te Baardegem (1821), enzovoort.

 

Om de kwaliteit van deze muziekmaatschappijen te bevorderen, werden in heel wat steden en dorpen in Vlaanderen geregeld “prijskampen voor muziekmaatschappijen” gehouden, later muziekwedstrijden en muziekfestivals genoemd. De eerst bekende prijskamp waaraan onze harmonie deelnam ging door in Sint-Gillis-Dendermonde in 1836. Ze behaalde er de eerste prijs, een zilveren eremetaal, en tevens de medaille van de verst komende. Het volgende jaar behaalde ze alweer eerste prijzen te Woubrechtegem en te Dendermonde.

 

In 1838 weigerden de muziekmaatschappijen van Moorsel, Meldert, Gijzegem en nog enkele andere gemeenten met een inwonersaantal tussen 1.000 en 3.000 inwoners, in een wedstrijd te Aalst te spelen indien Herdersem in hun categorie optrad. Herdersem, met een inwonerstal van nauwelijks 900, zag zich genoodzaakt in het strijdperk te treden met gemeenten van eerste categorie en alhoewel het aantal muzikanten veel lager lag, behaalde onze harmonie ook hier alweer een eerste prijs, een gouden eremetaal van 100 frank. Met de septemberfeesten in 1841 klasseerde de harmonie zich eerste tussen 42 mededingende maatschappijen en bekwam een gouden medaille en 400 frank als geldpremie. In deze kampstrijd werd ze geleid door de nog onervaren en jeugdige muzikant Constantinus Muylaert, koster, die invaller was voor de toenmalige bestuurder Isidoor Van den Haute, eerste klarinet van de grote harmonie van Aalst, die omwille van ziekte forfait moest geven. Constantinus Muylaert zou bestuurder van de harmonie blijven tot in 1879 en de vereniging tot een nooit eerder gekende bloei brengen. In 1846 reden de muzikanten op twee grote boerenwagens naar Oudenaarde en kaapten er opnieuw de eerste prijs weg.

 

Vanaf die tijd werden de prijskampen vervangen door concerten of festivals, met uitloting van geldpremies. Een zeer belangrijke doelstelling voor de vereniging was ook het helpen opluisteren van alle geestelijke en wereldlijke feestelijkheden en dit zowel binnen als buiten de gemeente. Zo luisterden zij gedurende de daaropvolgende jaren heel wat feesten op in de dichte en verre omgeving: de jubelfeeesten van de H. Livinus te Sint-Lievens-Houtem, van de H. Macharius te Gent, van O.-L.-Vrouw-ter-Druiven te Aalst, de opening van de brug over de Schelde te Berlare, de opening van de spoorlijn Aalst-Antwerpen te Opwijk en nog zoveel meer.

 

Ook de wederzijdse uitwisseling van optredens tussen naburige gemeenten en de stad Aalst is steeds een troef geweest binnen onze harmonie. Vermeldenswaard in deze periode zijn zeker de vele optredens naar aanleiding van de eerstesteenlegging en de wijding van de nieuwe parochiekerk van Herdersem in 1860-1862. Hoogtepunt hierbij was zonder twijfel de plechtige inwijding der kerk die in aanwezigheid van Mgr. L. Delebecque, bisschop van Gent, plaatsvond op 9 september 1862 en waarbij onze harmonie andermaal een buitengewone prestatie neerzette.

 

  • DE HARMONIE BESTAAT 100 JAAR

 

In 1887 vierde “Concordia et Docilitas” haar 100-jarig onafgebroken bestaan en richtte een groot concert in met deelname van niet minder dan twaalf muziekmaatschappijen: de korpsen van Aalst, Moorsel, Opwijk, Denderleeuw, Lebbeke, Wieze, Nieuwerkerken, Denderbelle, Gijzegem, Hofstade, Schoonarde en Oudegem waren van de partij en kregen bij deze gelegenheid elk een mooie herinneringsmedaille. Gans Herdersem deelde mee in de feestvreugde. Nagenoeg alle huizen waren bevlagd en met prachtige jaarschriften versierd met op een aantal plaatsen zegebogen over de straten. Alle muziekmaatschappijen vertrokken op de Boskant en in de gemeenteschool aan de Grote Baan was een speciaal lokaal ter hunner beschikking gesteld waar de deelnemende besturen plechtig werden ontvangen. Twee “estrades” waren geplaatst: één aan de pastorij en één aan de kapel ten Beeldeken, waarop de deelnemende maatschappijen na loting de hun opgelegde stukken dienden te brengen. Bij het einde van de dag werd een groot en prachtig vuurwerk afgestoken door Petrus Beeckman, natuurkundige te Denderleeuw. Op maandag ws er een plechtige lijkdienst voor alle overleden leden der muziekmaatschappij sedert de dag van haar stichting tot 26 juni 1887. Deze viering werd bijgewoond door nagenoeg alle parochianen en heel wat vrienden en sympathisanten uit de omliggende gemeenten. Ze werd opgeluisterd door de harmonie zelf. ’s Middags verzamelden muzikanten, bestuursleden en genodigden voor een goed middagmaal en ’s avonds was de ganse gemeente verlicht en had nog een fakkeltocht plaats gevolgd door het muziek.

Deze viering was zo indrukwekkend dat E.H. De Feyter, toenmalig pastoor van Herdersem in zijn gedenkboek schrijft:

 

Deze schoone en heugelijke feest,

in vriendschap en broederliefde begonnen en geëindigd

zal nooit vergeten worden en verdient aan het nageslacht

tot stichting en voorbeeld

bekend gemaakt te worden.”

 

Naar aanleiding van deze jubelviering werd door de Herdersemse gemeenteraad in zitting van 14 juni 1887 een verzoek aan de koning gericht om aan de harmonie de titel “koninklijk” te willen toekennen als beloning voor haar schitterend verleden, een titel die werd toegestaan bij koninklijk besluit van 31 juli 1890. Sinds die datum is de officiële naam van de vereniging dan ook “Koninklijke Harmonie Concordia et Docilitas”.

 

  • EEN NIEUW ELAN

Buiten de deelname aan diverse fetivals zoals blijkt uit de indrukwekkende lijst herinneringsmedailles heeft onze harmonie steeds verbroederingsfeesten in ere gehouden met bijna alle naburige gemeenten uit de omtrek, niet in het minst met de stad Aalst waar zeer veel optredens werden verzorgd. Elke speciale gebeurtenis in onze eigen gemeente (gouden bruiloft, toekenning bijzondere onderscheiding aan verdienstelijke personen, inhuldiging opeenvolgende pastoors of burgemeesters, e.d.) werd speciaal en zeer kunstzinnig opgeluisterd door de harmonie. Op het einde van de 19de eeuw maakte ook de gekende Jozef De Cock, later priester en gekend schrijver, deel uit van de harmonie. Hij speelde er eerste klarinet gedurende vele jaren. Onder het leiderschap van Alfons Bertin, muziekleider van diverse harmonieën uit de omgeving en zeer deskundig muzikant afkomstig van Sint-Gillis-Dendermonde, die van 1929 tot aan zijn vroegtijdige dood in 1941 de harmonie bestuurde, heeft deze een enorme vooruitgang geboekt op kunstzinnig gebied en was het muziek van Herdersem gekend tot ver over de grenzen. In deze periode, met name op 23 mei 1937, werd ook het 150-jarig bestaan van de harmonie met veel luister en met financiële steun van het gemeentebestuur gevierd.

De twee wereldoorlogen bleken evenmin in staat om de werking van deze dynamische vereniging te breken. Wel is bekend dat tijdens en direct na de oorlogsjaren het aantal muzikanten gevoelig was gedaald, maar telkens opnieuw zeer snel werd aangevuld. Ook de instrumenten werden tijdens de oorlogsjaren verstopt, maar zeer goed onderhouden. Bij de bevrijdingsfeesten in 1945 was onze harmonie immers onmiddellijk klaar om de enthousiaste bevolking vooraf te gaan door de bevlagde en versierde straten van de gemeente om opnieuw bezit te nemen van het gemeentehuis.

 

Tot 1937 was het lokaal waar de harmonie haar repetities en bijeenkomsten hield van haar ontstaan gevestigd in café De Gouden Leeuw aan de grote kapel, op dat ogenblik gehouden door Florent Steeman-Vermoesen, en voordien steeds in handen van de familie Vermoesen en ook dienstig als gemeentehuis voor de gemeente Herdersem (tot 1927).   

 

 De eerste belangrijke naoorlogse wedstrijd waaraan de maatschappij deelnam, was te Hillegom (Nederland) op 1 mei 1948, waar ze in de afdeling uitmuntendheid voor harmonie de tweede prijs behaalde, een prestatie van formaat tussen de talrijke internationale groepen o.a. afkomstig uit Engeland, Frankrijk en Noorwegen.

  

In november 1958 werd het gebruikte muzieklokaal aan de Grote Baan heringericht tot woonhuis en moest worden uitgezien naar een andere locatie. Gedurende enkele maanden werd gerepeteerd bij Kamiel Rubbrecht – café Klein Dorp (tot februari 1959), bij Benoit De Brucker – café Sint-Antonius (tot juni 1959) en bij de weduwe De Sadeleer – zaal de Kletser (tot oktober 1959). Een nieuw gebouw door toenmalig bestuurslid en eigenaar Achiel Cayet opgetrokken achter zijn woning aan de Kouterbaan, die ook als café werd ingericht (‘Concordia’), werd op 25 oktober 1959 door toenmalig pastoor E.H. U. Van Vlemmeren ingewijd en sindsdien als muzieklokaal door de vereniging gebruikt. In datzelfde jaar werd ook besloten tot het dragen van een kepi bij alle officiële optredens van de harmonie.

  

  • NAAR EEN NIEUWE BLOEIPERIODE

In juli 1962 was het alweer feest bij de Koninklijke Harmonie: de vereniging bestond immers 175 jaar. Gedurende drie dagen was heel de gemeente in feeststemming. Tientallen muziekmaatschappijen uit gans Vlaanderen namen deel aan muzikale paradeoptochten en een jubileumfestival doorheen alle straten van de gemeente, gevolgd door een plechtige ontvangst door de gemeentelijke overheid en uitreiking van diverse eretekens.

Gedurende de daarop volgende jaren trad een zwarte en zeer moeizame periode in voor de harmonie. Het aantal muzikanten verminderde zienderogen, ouderen vielen af, jongeren voelden zich niet meer aangesproken tot dit soort verenigingsleven. Bij optochten zoals Aalst-carnaval liep het Herdersemse muziekkorps totaal verloren tussen de andere kleurrijke, jonge en veel talrijker groepen die zich wel aan de tijd hadden aangepast.

Het jaar 1969 bracht een totale hernieuwing teweeg binnen de vereniging. Een nieuw kernbestuur trad aan en de eerste uitstap in het nieuwe uniform met september-kermis was een echte glorietocht. Er komen majorettes en een drumband bij en voor het eerst is er een muziekkorps van meer dan honderd leden. Een gans nieuw tijdperk was aangebroken met heel wat nationale en internationale optredens. Ook een nieuwe vlag, de tweede in de rij, werd voor deze gelegenheid ontworpen. Vanaf 1970 verscheen ook het eerste nummer van de ‘Muziekkrant’, aanvankelijk een maandelijks en later een tweemaandelijks informatieblad voor leden en sympathisanten van de vereniging. De papieren versie van dit tijdschrift wordt stilaan vervangen door de nieuwste mediatechnologie. Facebook, nieuwsflashes, e-mail, website, de wereld staat niet stil en we moeten mee.

 

 Vanaf het begin van de zeventiger jaren kwam een zeer grote kentering in de wereld van de muziekkorpsen. Na de opkomst van de talloze tamboer-, jachthoorn-, klaroen-, pijpen- en trompettenkorpsen kwamen uit Amerika de zogenaamde ‘majorettekorpsen’ overgewaaid. Naast het muzikale van het muziekkorps trad nu ook het showelement op het voorplan. Herdersem paste zich wonderwel aan deze trend aan en in minder dan geen tijd was ons korps gekend, gevraagd en gewaardeerd in gans België en in het buitenland. Jaarlijks werd een druk bezochte en zeer gesmaakte ‘muzikale showavond’ georganiseerd. De periode van muzikaal concert op de kiosk is definitief voorbij. Meer en meer shownummers op pleinen en langs straten komen in trek.

 

De Herdersemse majorettes schitteren en halen de nationale pers. In 1973 werd de Herdersemse Paula De Wolf nationaal kampioen tamboer-majoor. Het jaar daarop hadden te Herdersem de kampioenschappen voor majorettes en tamboer-majoors der provincie Oost-Vlaanderen en zelfs de nationale kampioenschappen plaats, waarbij deelnemers uit alle hoeken van België aanwezig waren. Er werden zelfs Amerikaanse lesgevers aangetrokken om het uitvoeren van de zogenaamde ‘twirlingoefeningen’ choreografisch fraaier en aantrekkelijker te maken. Ook de harmonie speelde zich in eerste divisie en bevestigde dit nog eens twee jaar later.

Ondertussen hadden Vlaamse kermis en Familiaal weekend de plaats geruimd voor de ‘Harmoniefeesten’, die vanaf 1973 elk jaar plaatsvonden. In de daarop volgende jaren groeide het korps maar steeds aan en werd het aantal optredens ook opgevoerd. In het begin van de jaren 80 was de harmonie een geheel bestaande uit een majorettekorps, een drumband, een eigen muziekschool en uiteraard de harmonie zelf.

 

  • TWAALF MAANDEN FEEST

En in deze periode vierde de harmonie alweer een jubileum. In 1983 was het immers precies tweehonderd jaar geleden dat de Herdersemse muziekvereniging werd gesticht. Bij deze gelegenheid werd ook de fout die onze voorouders in 1887 betreffende de stichtingsdatum hadden gemaakt, rechtgezet. Deze was immers niet 1787 (datum van ontvangst van eerste vlag), maar wel degelijk 1783. Een jaar lang, van november 1982 tot november 1983 hadden heel wat feestactiviteiten plaats in dit verband: een plechtige dankmis, een academische zitting, een tentoonstelling, een autozoektocht, een muzikale boottocht op de Dender, een jubileumbal, een galaconcert en nog zoveel meer. Bij deze gelegenheid werd ook een nieuwe vlag, de derde in de rij, gewijd door abt Jan Goetghebeur van de abijd van Affligem, de abdij waar de maatschappij in 1787 ook haar eerste vaandel in ontvangst mocht nemen. Een paar jaar later werden de majorettes in de harmonie herleid tot een groep ‘vlaggenmeisjes’ die in de daaropvolgende jaren stilaan ook hun betekenis in het geheel van het korps verloren.

 

  • INTERNATIONALE CONNECTIE

De harmonie beleefde ook enkele internationale hoogdagen. Zowat om de vier à vijf jaar wordt er getracht een verbroedering tot stand te brengen met een buitenlandse harmonie. Men zoekt daarvoor steeds een partner van gelijkaardig “model”. Tijdens deze verbroedering (4 à 5 dagen) geldt dat de muzikanten slaapplaats verlenen aan hun collegae. De bezoekende harmonie reist op eigen kosten naar de plaats van bestemming. Eenmaal aangekomen worden de bezoekers door de gastharmonie in de watten gelegd. Zonder uitzondering zijn deze verbroederingen steeds een doorslaand succes geweest en vele vriendschapsbanden zijn nog steeds actueel. We kenden achtereenvolgens de Filarmónica P.Mascagni uit Camporgiano - Italië (1994) de Harmonie Verein Tennenbronn uit het Zwarte Woud – Duitsland (1999) de Filarmónica Pampilhosense uit Pampilhosa – Portugal (2005). In 2010 en 2012 was er met “de Portugezen” van dezelfde Filarmónica een nieuwe verbroedering.

 

  • VANDAAG

Momenteel bestaat de harmonie enkel uit spelende leden waarin ook heel wat jongeren een plaats innemen. Per jaar komen de muzikanten 60 keer samen om de muziek te beoefenen, zijnde de repetities op vrijdagavond (harmonie) en op zondag (jeugdatelier), een twaalftal vaste optredens (o.m. Sint-Antoniusstoet, lente- en kerstconcert, Allerheiligenviering...) en enkele occasionele evenementen. De harmonie heeft sinds 2007 zijn vaste stek in de Polyvalente Zaal van de vroegere Jongensschool. Dit lokaal wordt permanent gehuurd van de Stad Aalst.

 

In 2008 nam de Harmonie in derde afdeling deel aan de officiële provinciale muziektornooien en promoveerde met de grootste onderscheiding naar de tweede afdeling. De vier daaropvolgende jaren werd hard gewerkt aan kwaliteit. Meer dan een derde van de muzikanten schreven zich in aan de muziekacademie van Aalst. Voor velen onder hen was het de eerste kennismaking met het kunstonderwijs. Bij de oudste deelnemers ondermeer de toen 68-jarige Albert Schepens, ruim veertig jaar dienst bij de zware kopers. Doel: in tweede afdeling kunnen bevestigen.

Vier jaar later, in 2012,  trad de Harmonie aan voor het grote examen. De provinciale tornooien in Berlare bleken een groot succes: de harmonie behaalde opnieuw grootste onderscheiding in de tweede afdeling en staat vanaf dan in de eerste afdeling.

In 2015 besliste de Harmonie om haar patrimonium veilig te stellen en tevens haar leden te vrijwaren van rechtsaansprakelijkheid in het kader van de verenigingsactiviteiten. Op 16 juni 2015 werd de "VZW Koninklijke Harmonie Concordia et Docilitas Herdersem" of kortweg " VZW Harmonie Herdersem"opgericht.

Het is dus duidelijk dat de Herdersemse harmonie nog een lang leven is beschoren en dat zij een vereniging is die niet meer weg te denken is uit het maatschappelijk leven binnen onze gemeente. De onvermoeide en onbaatzuchtige inzet van de vele honderden vrijwilligers doorheen de jaren, de eeuwen zelfs, ten dienste van de harmonie heeft ervoor gezorgd dat deze aloude vereniging zich steeds, ook in de moeilijkste omstandigheden, heeft weten te handhaven. Dit stukje Herdersemse eigenheid, men gebruikt daarvoor nu de term ‘cultureel erfgoed’, mag en zal niet verloren gaan.